80%

ของผู้ป่วยที่ได้รับการฟื้นฟูสภาพสามารถเพิ่มความสามารถในการช่วยเหลือตัวเองได้

24-48 ชม.

ควรเริ่มฟื้นฟูหลังอาการคงที่ ไม่ใช่รอจนลุกได้ก่อน

5 อย่าง

ภาวะแทรกซ้อนจากการนอนนิ่งที่เกิดขึ้นได้ทุกวันหากไม่มีการฟื้นฟู

สัญญาณที่บ่งบอกว่ามีโอกาสฟื้นตัวได้ดี

ปัจจัยที่ทำให้การฟื้นตัวยากขึ้น

การนอนทับส่วนเดิมนานๆ ทำให้เลือดไม่ไปเลี้ยงผิวหนัง เกิดเนื้อตายและแผลที่รักษายากมาก แผลกดทับในผู้สูงอายุและผู้ป่วยระยะแรกอาจลุกลามถึงกระดูกและติดเชื้อรุนแรงได้ ป้องกันได้โดยพลิกตัวทุก 2 ชั่วโมงและจัดท่านอนให้ถูกต้อง ซึ่งต้องอาศัยความรู้จากผู้เชี่ยวชาญ

ข้อต่อและกล้ามเนื้อที่ไม่ถูกขยับจะค่อยๆ แข็งและสูญเสียช่วงการเคลื่อนไหว ถ้าปล่อยนานพอ ข้อยึดติดถาวร ทำให้การฟื้นฟูในภายหลังยากขึ้นหลายเท่า และบางครั้งเจ็บปวดมาก การทำ Passive ROM ที่นักกายภาพช่วยขยับข้อต่อให้ผู้ป่วยทุกวัน คือสิ่งที่ป้องกันได้โดยตรง

ผู้ป่วย Stroke มักมีปัญหากลืนลำบาก เสี่ยงสำลักอาหารและน้ำลายเข้าปอดโดยไม่รู้ตัว การนอนราบนานทำให้เสมหะสะสมในปอดและเกิดปอดอักเสบได้ง่าย ซึ่งเป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่พบบ่อยมากในผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการดูแลที่เหมาะสม

กล้ามเนื้อที่ไม่ถูกใช้งานจะลีบฝ่อลงเร็วมาก โดยเฉพาะในผู้สูงอายุ การสูญเสียมวลกล้ามเนื้อในช่วงแรกทำให้การฝึกยืนและเดินในภายหลังยากขึ้นมาก เพราะกล้ามเนื้อที่รองรับน้ำหนักร่างกายไม่มีความแข็งแรงพอ

การไม่เคลื่อนไหวทำให้เลือดในขาไหลเวียนช้าลงและเกิดลิ่มเลือดในเส้นเลือดดำส่วนลึกได้ ถ้าลิ่มเลือดหลุดและไปอุดที่ปอดเกิดเป็น Pulmonary Embolism ซึ่งอันตรายถึงชีวิต การขยับขาและใช้ถุงน่องรัดเส้นเลือดช่วยป้องกันได้ แต่ต้องทำอย่างถูกวิธี

จัดท่านอนให้ถูกต้อง

ท่านอนที่ถูกต้องป้องกันกล้ามเนื้อหดรั้ง ลดแรงกดทับ และช่วยให้ระบบหายใจทำงานได้ดีขึ้น ต้องพลิกตัวทุก 2 ชั่วโมงด้วยความรู้จากผู้เชี่ยวชาญ

Passive ROM ขยับข้อต่อทุกวัน

นักกายภาพบำบัดช่วยขยับแขน ขา และข้อต่อต่างๆ ให้ผู้ป่วยแม้ยังเคลื่อนไหวเองไม่ได้ ป้องกันข้อยึดและส่งสัญญาณกระตุ้นสมองให้รับรู้การเคลื่อนไหว

ฝึกกลืนตั้งแต่วันแรก

นักอรรถบำบัดประเมินการกลืนและเริ่มฝึกโดยเร็ว เพื่อป้องกันปอดอักเสบจากการสำลัก และเปิดทางให้ผู้ป่วยได้รับสารอาหารเพียงพอสำหรับการฟื้นตัว

กระตุ้นประสาทสัมผัส

ถูผิวหนังบริเวณที่ชาหรืออ่อนแรงด้วยผ้าหรือแปรงนุ่มๆ เพื่อส่งสัญญาณกระตุ้นเส้นประสาทและสมอง กระตุ้นให้สมองรับรู้ว่าส่วนนั้นยังมีอยู่

ฝึกนั่งทรงตัวบนเตียง

เป้าหมายแรกที่สำคัญ เมื่อผู้ป่วยสามารถนั่งทรงตัวบนเตียงได้ก็จะเปิดทางสู่การลุกยืนและเดินต่อไป ต้องฝึกอย่างค่อยเป็นค่อยไปภายใต้การดูแล

ดูแลโภชนาการและสารอาหาร

สมองที่กำลังซ่อมแซมตัวเองต้องการโปรตีนและสารอาหารเพียงพอ นักโภชนาการวางแผนอาหารที่เหมาะกับผู้ป่วยแต่ละรายตั้งแต่วันแรก

ทีมสหวิชาชีพ 10+ สาขา

แพทย์ นักกายภาพ นักกิจกรรมบำบัด นักอรรถบำบัด นักโภชนาการ พยาบาล ทำงานร่วมกันเพื่อผู้ป่วยแต่ละราย ประเมินและปรับแผนทุกสัปดาห์

กายภาพบำบัดทุกวัน

ไม่ใช่อาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง แต่ทุกวัน รวมวันหยุด เพราะสมองต้องการการกระตุ้นซ้ำๆ สม่ำเสมอในการสร้างเส้นทางประสาทใหม่

เทคโนโลยีเสริมการฟื้นฟู

เมื่อผู้ป่วยพร้อม ธาราบำบัดช่วยฝึกการเคลื่อนไหวในน้ำที่ลดแรงกดข้อต่อ HBOTกระตุ้นเซลล์สมองเพิ่มเติม

วางแผนดูแลเฉพาะบุคคล

ผู้ป่วยติดเตียงถาวรกับผู้ป่วยที่ฟื้นตัวได้ต้องการการดูแลต่างกัน KIN ประเมินแยกและวางแผนตามศักยภาพจริง ติดตามพัฒนาการและรายงานครอบครัวสม่ำเสมอ